حلال های شیمیایی چیست و چه کاربردی دارند؟

حلال چیست و چه کاری انجام می‌دهد؟

حلال‌ها اجزای مهمی هستند که معمولاً در صنایع شیمیایی استفاده می‌شوند. در این مقاله، به بررسی حلال‌ها، خواص شیمیایی آنها، نحوه استفاده از آنها در صنعت و تأثیرات زیست‌محیطی و بهداشتی آنها خواهیم پرداخت. با تمرکز بر تعریف کلی حلال‌ها، خواص شیمیایی آنها، کاربردهای آنها در صنعت و تأثیر آنها بر محیط زیست، هدف ما کمک به درک اهمیت حلال‌ها و جنبه‌هایی است که نیاز به توجه دارند. هدف ما جلب توجه به اهمیت استفاده صحیح از حلال‌ها با آگاهی از خطراتی است که برای سلامتی و محیط زیست دارند. در این مقاله، به تفصیل ماهیت شیمیایی حلال‌ها، کاربرد آنها در صنعت و تأثیر زیست‌محیطی آنها را مورد بحث قرار خواهیم داد.

مفهوم حلال چیست؟

حلال یک ترکیب شیمیایی، معمولاً مایع، است که توانایی حل کردن سایر مواد را دارد. به لطف این خاصیت حل‌کنندگی، حلال‌ها اغلب در صنایع شیمیایی و محیط‌های آزمایشگاهی استفاده می‌شوند. حلال‌ها می‌توانند آلی یا معدنی باشند و به دلیل حلالیتشان شناخته می‌شوند. حلال‌های آلی معمولاً مواد شیمیایی مبتنی بر کربن هستند و معمولاً قابل اشتعال هستند. چنین حلال‌هایی در صنایع مختلفی مانند نفت، رزین، رنگ و پاک‌کننده‌های لکه استفاده می‌شوند. از سوی دیگر، حلال‌های معدنی، حلال‌هایی هستند که حاوی هیچ جزء آلی نیستند و ممکن است حاوی موادی مانند آب باشند. چنین حلال‌هایی برای تمیز کردن و تصفیه سطح، به ویژه در صنعت فلزکاری استفاده می‌شوند.

شیمی مارت تامین کننده و وارد کننده انواع حلال های شیمیایی است, جهت خرید با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

03157777200

خواص شیمیایی حلال چیست؟

حلال ماده‌ای شیمیایی است که اغلب برای حل کردن یا رقیق کردن سایر مواد استفاده می‌شود. حلال‌ها، معمولاً به شکل مایع، می‌توانند ترکیبات آلی یا معدنی باشند و خواص شیمیایی متفاوتی دارند. حلال‌ها می‌توانند قطبی یا غیرقطبی باشند و این خواص بر عواملی مانند حلالیت و واکنش‌پذیری تأثیر می‌گذارند. برخی از انواع رایج حلال‌ها شامل آب، استون، اتانول، متانول، تولوئن، اسید استیک و دی اتیل اتر هستند. این حلال‌ها به دلیل ساختارهای شیمیایی متفاوت، خواص متفاوتی دارند و کاربردهای صنعتی متفاوتی دارند. کاربردهای صنعتی حلال‌ها چیست؟ حلال طیف وسیعی از کاربردها را در صنعت دارد. حلال‌ها به طور گسترده در بسیاری از صنایع مانند شیمی، رنگ، لاک، داروسازی، محصولات پاک‌کننده، لوازم آرایشی و غذایی استفاده می‌شوند. حلال‌هایی که به عنوان حلال استفاده می‌شوند، به ویژه در صنعت رنگ و لاک، در رقیق کردن مواد و فرآیندهای تمیز کردن قبل از استفاده بسیار مهم هستند. علاوه بر این، حلال‌ها در فرآیندهای رنگ‌آمیزی در صنایع سنگین و بخش خودرو نیز استفاده می‌شوند. در صنایع شیمیایی، حلال‌ها با ایجاد ویسکوزیته پایین در محیط واکنش، راندمان واکنش را افزایش می‌دهند و در خالص‌سازی محصولات استفاده می‌شوند. در صنعت داروسازی، حلال‌ها برای فرمولاسیون دارو و تمیز کردن داروها استفاده می‌شوند. علاوه بر این صنایع، حلال‌ها به عنوان حلال در محصولات پاک‌کننده و لوازم آرایشی نیز استفاده می‌شوند. حلال‌هایی که معمولاً در این زمینه‌ها استفاده می‌شوند شامل مواد شیمیایی مختلفی مانند استون، متانول، اتانول، کلروفرم، اسید استیک، زایلول، تولوئن، متیلن کلرید هستند.

انواع حلال‌ها

قبل از آشنایی با حوزه‌های کاربرد، بهتر است بدانیم حلال‌ها چه هستند! بنابراین، انواع حلال‌ها و نمونه‌هایی از آنها را بررسی خواهیم کرد.

تمام حلال‌هایی که به طور گسترده در صنایع مختلف استفاده می‌شوند را می‌توان به دو گروه بزرگ تقسیم کرد:

آلی – محبوب‌ترین گروه حلال‌ها، مواد شیمیایی فرار از نوع آلی هستند که توانایی حل کردن انواع مختلف مواد را دارند.

حلال‌های آلی را می‌توان به شرح زیر طبقه‌بندی کرد:

بر اساس درجه فراریت:

فرار – نمونه‌ای از حلال‌های آلی از این نوع، تربانتین است. این مواد بیشتر برای حل کردن رنگ‌های روغنی، لعاب‌ها و لاک‌ها استفاده می‌شوند.

فرار متوسط – بیشتر برای رنگ‌های اکریلیک و روغنی استفاده می‌شود. نمونه‌هایی از این حلال‌ها نفت سفید و همچنین سایر مواد مبتنی بر آن هستند.

فرار – نمونه‌هایی از حلال‌ها عبارتند از الکل سفید، بنزین و حلال. آنها برای رقیق کردن و حل کردن رنگ‌های اکریلیک و روغنی، لاک‌ها و لعاب‌ها استفاده می‌شوند. این نوع حلال‌ها باید با دقت زیادی حمل شوند، زیرا به دلیل فراریتشان، می‌توانند قابل انفجار باشند و مقدار زیادی از بخارات آنها می‌تواند برای سلامت انسان سمی باشد.

دسته بندی حلال های شیمیایی:

حلال‌ها پایه و اساس بسیاری از فرآیندهای شیمیایی، صنعتی و تحقیقاتی هستند. درک طبقه‌بندی آن‌ها بر مبنای ساختار شیمیایی، کلید پیش‌بینی رفتارشان، از جمله قطبیت، نقطه جوش، سمیت و کاربردهای خاص آن‌ها است. این مقاله به بررسی سیستماتیک دسته‌بندی اصلی حلال‌ها به دو گروه عظیم آلی و معدنی و سپس زیرشاخه‌های مهم آن‌ها می‌پردازد.

۱. حلال های معدنی (Inorganic Solvents)

این دسته از حلال‌ها فاقد اسکلت کربنی (زنجیره کربن) به عنوان پایه اصلی ساختار خود هستند. تعداد آن‌ها در مقایسه با حلال‌های آلی بسیار محدود است، اما اهمیت یکی از آن‌ها به تنهایی از همه حلال‌های آلی بیشتر است.

• آب (H₂O):

  • پادشاه حلال‌ها: آب مهم‌ترین و جهانی‌ترین حلال شناخته شده است. به دلیل ثابت دی‌الکتریک بسیار بالا و خاصیت قطبی شدید، توانایی بی‌نظیری در حل کردن نمک‌ها (ترکیبات یونی) و ترکیبات قطبی دارد.

  • کاربردها: زیست‌شیمی (حلالی برای پروتئین‌ها و آنزیم‌ها)، صنایع غذایی، داروسازی، به عنوان حلال در واکنش‌های شیمیایی مختلف و محیط زندگی.

• آمونیاک مایع (NH₃):

  • خواصی شبیه به آب دارد اما در دماهای پایین‌تر (زیر ۳۳- درجه سانتی‌گراد) مایع می‌ماند. مانند آب، حلال خوبی برای بسیاری از نمک‌ها و همچنین ترکیبات آلی است.

  • کاربردها: بیشتر در تحقیقات تخصصی و سنتزهای شیمیایی خاص استفاده می‌شود.

• سایر حلال های معدنی:

  • اسید سولفوریک (H₂SO₄)، اسید استیک گلاسیال (CH₃COOH) – که اگرچه دارای کربن است اما به دلیل رفتار خاص اغلب در دسته حلال‌های معدنی یا پروتیک قوی مطالعه می‌شود – و دی اکسید گوگرد مایع (SO₂).

۲. حلال های آلی (Organic Solvents)

این حلال‌ها از اتم‌های کربن و هیدروژن به عنوان اسکلت اصلی تشکیل شده‌اند و اغلب حاوی عناصری مانند اکسیژن، نیتروژن، گوگرد یا هالوژن هستند. این گروه بسیار گسترده‌تر است و بر اساس حضور یا عدم حضور اتم‌های خاص و گروه‌های عاملی به زیردسته‌های مهمی تقسیم می‌شوند.

۲-۱. حلال های هیدروکربنی (Hydrocarbon Solvents)

فقط از اتم‌های کربن و هیدروژن ساخته شده‌اند. خود به دو گروه تقسیم می‌شوند:

• حلال های آلیفاتیک (Aliphatic):

  • دارای زنجیره کربنی باز یا بسته (حلقه‌ای) بدون هیچ حلقه آروماتیکی هستند.

  • مثال‌ها: هگزان (C₆H₁₄)، پنتان (C₅H₁₂)، سیکلوهگزان (C₆H₁₂).

  • ویژگی‌ها: معمولاً غیرقطبی، فرار و قابل اشتعال.

  • کاربردها: به عنوان رقیق‌کننده رنگ، پاک‌کننده چربی و در صنایع لاستیک و پلاستیک.

• حلال های آروماتیک (Aromatic):

  • دارای یک یا چند حلقه بنزنی در ساختار خود هستند.

  • مثال‌ها: تولوئن (C₆H₅CH₃)، زایلن (C₆H₄(CH₃)₂)، بنزن (C₆H₆) – که به دلیل سمیت بسیار بالا امروزه کمتر استفاده می‌شود.

  • ویژگی‌ها: معمولاً بویی قوی دارند، نسبت به آلیفاتیک‌ها قطبی‌ترند و نقطه جوش بالاتری دارند.

  • کاربردها: در تولید رنگ، لاک، چسب، مواد منفجره و به عنوان حلال در واکنش‌های شیمیایی.

شیمی مارت تامین کننده و وارد کننده انواع حلال های شیمیایی است, جهت خرید با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

03157777200

۲-۲. حلال های اکسیژنه (Oxygenated Solvents)

این حلال‌ها علاوه بر کربن و هیدروژن، حاوی اتم اکسیژن در گروه‌های عاملی خود هستند. این گروه به دلیل تنوع و اهمیت بسیار، خود به بخش‌های کوچک‌تری تقسیم می‌شود:

• الکل ها (Alcohols):

  • دارای گروه عاملی هیدروکسیل (-OH) هستند.

  • مثال‌ها: متانول (CH₃OH)، اتانول (C₂H₅OH)، ایزوپروپانول یا IPA ((CH₃)₂CHOH).

  • ویژگی‌ها: قطبی، قابل اختلاط با آب، نقطه جوش نسبتاً مناسب.

  • کاربردها: ضدعفونی‌کننده، حلال در صنایع عطر، داروسازی و رنگ.

• کتون ها (Ketones):

  • دارای گروه کربونیل (C=O) که به دو گروه آلکیل متصل است.

  • مثال‌ها: استون (CH₃COCH₃)، متیل اتیل کتون یا MEK (CH₃COC₂H₅).

  • ویژگی‌ها: فرار، قطبی، حلالیت خوب در آب و حلال عالی برای بسیاری از رزین‌ها و پلاستیک‌ها.

  • کاربردها: پاک‌کننده لاک ناخن، حلال در چسب و رنگ.

• استرها (Esters):

  • از واکنش اسید و الکل تشکیل می‌شوند و دارای گروه -COOR هستند.

  • مثال‌ها: اتیل استات (CH₃COOC₂H₅)، بوتیل استات (CH₃COOC₄H₉).

  • ویژگی‌ها: معمولاً بوی میوه‌ای pleasant دارند، قطبی و فرار.

  • کاربردها: حلال در صنعت رنگ و لاک (به‌دلیل سرعت تبخیر可控)، عطرسازی.

• اترها (Ethers):

  • دارای یک اتم اکسیژن متصل به دو گروه آلکیل (R-O-R’) هستند.

  • مثال‌ها: دی اتیل اتر (C₂H₅OC₂H₅)، تتراهیدروفوران (THF) (حلقه‌ای).

  • ویژگی‌ها: بسیار فرار و به شدت قابل اشتعال، قطبی‌بودن متوسط.

  • کاربردها: به عنوان حلال در سنتزهای آلی و استخراج.

• گلیکول اترها (Glycol Ethers):

  • ترکیبی از خواص الکل و اتر را دارند.

  • مثال‌ها: ۲-بوتوکسی اتانول.

  • ویژگی‌ها: حلالیت قوی و توانایی حل کردن مواد قطبی و غیرقطبی.

  • کاربردها: حلال در جوهرهای چاپ، رنگ‌های لاک و محصولات پاک‌کننده.

۲-۳. حلال های هالوژنه (Halogenated Solvents)

این حلال‌ها در ساختار خود دارای یک یا چند اتم هالوژن (کلر، فلوئور، برم) هستند که جایگزین اتم‌های هیدروژن شده‌اند.

• مثال‌ها: کلروفرم (CHCl₃)، دی کلرومتان یا متیلن کلراید (CH₂Cl₂)، تتراکلرید کربن (CCl₄)، تری کلرواتیلن.

• ویژگی‌ها: به طور کلی غیرقابل اشتعال (یک مزیت بزرگ)، چگالی بالا، اغلب سمی و برای لایه اوزن مضر هستند.

• کاربردها: به عنوان حلال در استخراج، چربی‌زدایی صنعتی، حلال در سنتزهای آلی و به عنوان پیش‌ماده برای تولید سایر مواد شیمیایی.

  

۲-۴. حلال های دیگر

• حلال های نیتروژن‌دار: مانند N-متیل-۲-پیرولیدینون (NMP) که حلال بسیار قوی برای پلیمرها است.

• حلال های گوگرد‌دار: مانند دی متیل سولفواکساید (DMSO)، که حلال قطبی بسیار قوی با توانایی نفوذ بالای پوستی است.

زمینه‌های کاربرد حلال‌ها

حلال ماده‌ای است که قادر به داشتن اثر حل‌کنندگی بر روی یک یا چند نوع ماده است. اغلب، از حلال برای رقیق کردن ماده تا غلظت مورد نیاز نیز استفاده می‌شود.

به دلیل همین عملکردها است که حلال به طور گسترده در بسیاری از زمینه‌های تولید و زندگی روزمره مورد استفاده قرار می‌گیرد.

استفاده از حلال‌ها در صنعت

با توجه به خواص آن، هر حلالی می‌تواند در یک یا چند صنعت دیگر مورد استفاده قرار گیرد، به عنوان مثال:

رنگ – تعدادی از حلال‌ها برای تولید انواع مختلف مواد رنگ و لاک و همچنین برای رقیق کردن آنها تا غلظت لازم و مناسب برای استفاده روی سطح استفاده می‌شوند.

ماشین‌سازی – در اینجا حلال می‌تواند برای شستشو و تمیز کردن موتورها و مکانیسم‌ها استفاده شود.

شیمیایی – در طول واکنش‌های شیمیایی، از یک حلال نیز استفاده می‌شود، نمونه‌ای از این سنتز پلیمرها و همچنین استخراج اجزا از مخلوط‌های واکنش است.

آزمایشگاهی – در اینجا حلال می‌تواند برای کروماتوگرافی و مطالعات بافت‌شناسی استفاده شود.

آرایشی – یک حلال غیرسمی می‌تواند بخشی از محصولات آرایشی باشد، علاوه بر این، فرآیند استخراج را می‌توان با کمک یک حلال انجام داد.

غذا – حلالی مانند بوتیل استات به دلیل سمیت کم برای به دست آوردن طعم‌دهنده‌ها و اسانس‌های میوه استفاده می‌شود.

چاپ – در این صنعت، رایج‌ترین حلال، حلالی است که جایگاه ویژه‌ای در این صنعت پیدا کرده است، زیرا برای جوهرهای چاپ مقاوم در برابر شرایط آب و هوایی استفاده می‌شود و به طور گسترده برای تبلیغات در فضای باز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

حلال خودرو برای تولید مواد شیمیایی خودرو و لوازم آرایشی خودرو استفاده می‌شود.

دارویی – مواد محلول می‌توانند برای ایجاد داروهایی مانند: اسید اسکوربیک، آنتی‌بیوتیک‌ها و غیره استفاده شوند.

استفاده از حلال‌ها در زندگی روزمره

برای مصارف خانگی، حلال اغلب برای تمیز کردن سطوح از آلاینده‌های مختلف استفاده می‌شود. از آن برای از بین بردن لکه‌های تصادفی، قطرات و قطرات رنگ و لاک پس از رنگ‌آمیزی و همچنین برای تمیز کردن ابزارها استفاده می‌شود.

حلال همچنین به طور گسترده برای چربی‌زدایی سطح قبل از استفاده از رنگ و لاک استفاده می‌شود. این رویکرد سطح چسبندگی عالی بین سطح و LFM را فراهم می‌کند که به نوبه خود مقاومت در برابر سایش و دوام پوشش را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

حلال با کیفیت چه باید باشد؟

حلال ماده‌ای است که به طور گسترده برای حل کردن، رقیق کردن، چربی‌زدایی و تمیز کردن استفاده می‌شود. برای به دست آوردن نتیجه خوب از هر یک از فرآیندهای ذکر شده، باید بتوانید یک حلال با کیفیت بالا را از یک حلال تقلبی تشخیص دهید.

حلال‌های با کیفیت بالا آنهایی هستند که دارای خواص زیر هستند:

مخلوط کردن نسبتاً آسان حلال با سایر مواد، که منجر به مخلوطی همگن می‌شود.

تبخیر سریع پس از اعمال روی سطح – این به شما امکان می‌دهد پس از چربی‌زدایی سطح قبل از اعمال، به سرعت شروع به رنگ‌آمیزی کنید.

عدم وجود هرگونه واکنش هنگام مخلوط شدن با کنسانتره رنگ.

خواص حلال در تماس با آب تغییر نمی‌کند.

مروری بر حلال‌های رایج

محبوب‌ترین انواع حلال‌ها عبارتند از:

وایت اسپریت رایج‌ترین حلال در زندگی روزمره است و اغلب در صنایع دیگر نیز استفاده می‌شود، همه اینها به لطف سمیت کم و سازگاری با محیط زیست آن است.

حلال – حلال با کمک پیرولیز روغن یا در طول تولید زغال کک به دست می‌آید. برای رقیق کردن و حل کردن گلیفتال و قیر LFM و همچنین پلی اتر آمیدها استفاده می‌شود.

تربانتین

این حلال با تقطیر چوب مخروطی به دست می‌آید. برای کار با رنگ‌ها و لاک‌های روغنی و آلکیدی استفاده می‌شود. به طور گسترده برای تمیز کردن ابزارها و چربی‌زدایی سطوح استفاده می‌شود.

زایلن

رایج‌ترین حلال، زایلن است. این یک هیدروکربن آروماتیک با بوی نسبتاً مطبوع و بدون ناخالصی است. رزین اپوکسی، گلیفتال و LFM قیری را در خود حل می‌کند. زایلن با زایلن برای مدت طولانی خشک می‌شود، اما نتیجه آن براقیت دلپذیر و زیبایی است. بوتانول – حلال بوتانول مایعی بی‌رنگ است که برای لاک‌های NC استفاده می‌شود و به خوبی با کاربردهای LFM چند لایه کنار می‌آید.

استون

یک کتون اشباع است و برای حل کردن روغن‌ها، رزین‌ها و نمک‌ها، موم و لاستیک استفاده می‌شود. در ایجاد رنگ‌های پرکلرووینیل با کاربرد آسان نقش دارد.

بنزین کالوش

با تقطیر روغن کم گوگرد تولید می‌شود و مایعی بی‌رنگ (شفاف) یا کمی زرد رنگ با بوی شیرین است. حلال عالی برای بسیاری از رنگ‌ها و لعاب‌ها. همچنین به طور گسترده برای چربی‌زدایی سطوح و تمیز کردن ابزارهای نقاشی استفاده می‌شود.

در میان حلال‌های چند جزئی، محبوب‌ترین‌ها عبارتند از:

حلال ۶۴۶ یک حلال چند جزئی است که هنگام کار با لاک‌های نیترو، رنگ‌های نیترو و لعاب‌های نیترو استفاده می‌شود.

حلال ۶۴۷ از نظر کاربرد مشابه حلال ۶۴۶ است، اما تأثیر ملایم‌تری بر سطح تحت درمان دارد، به همین دلیل است که اغلب در کارگاه‌های خودرو استفاده می‌شود.

حلال P-4 یک حلال چند جزئی محبوب است که از مواد محلول همگن (استون، بوتیل استات و تولوئن) تشکیل شده و برای رنگ‌های LFM بر پایه وینیل استات، وینیلیدن کلرید و همچنین برای رنگ‌های پلی اکریلات استفاده می‌شود.

اقدامات ایمنی هنگام کار با حلال

حلال‌ها موادی فرار و کاملاً سمی هستند که می‌توانند باعث واکنش‌های نامطلوب در انسان شوند. به دلیل استنشاق بخارات برخی از حلال‌ها، فرد ممکن است دچار سردرد، حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه و غیره شود.

به همین دلیل رعایت قوانین ایمنی هنگام کار با حلال بسیار مهم است:

تهویه اتاق – از تهویه مناسب و جریان هوای تازه اطمینان حاصل کنید، زیرا بخارات حلال برای انسان سمی هستند.

لباس و دستکش محافظ – از آنها برای محافظت از پوست در برابر تماس با حلال و جلوگیری از واکنش‌های آلرژیک، درماتیت و غیره استفاده کنید.

ماسک تنفسی و عینک محافظ – استفاده از این وسایل به محافظت از دستگاه تنفسی در برابر بخارات حلال و ورود آنها به غشاهای مخاطی کمک می‌کند.

ایمنی در برابر آتش – حلال ماده‌ای خطرناک برای آتش است، بنابراین باید قوانین ایمنی در برابر آتش رعایت شود.

چرا در رنگ‌ها و پوشش‌ها به حلال نیاز است؟

حلال‌ها در رنگ‌ها به مایعاتی اطلاق می‌شوند که برای حل کردن یا پراکنده کردن اجزای رنگ استفاده می‌شوند. این امر به اجزا اجازه می‌دهد تا به هم بپیوندند و یک محلول یا سوسپانسیون مایع تشکیل دهند که به راحتی به عنوان یک فیلم یکنواخت قابل استفاده است. حلال‌ها در فرمولاسیون رنگ‌ها و پوشش‌ها ترکیباتی مانند:

رنگدانه‌ها
افزودنی‌ها و

چسب‌ها

پس از اعمال رنگ روی سطح، حلال تبخیر می‌شود. این امر به رزین و رنگدانه اجازه می‌دهد تا یک فیلم رنگ تولید کنند و به سرعت خشک شوند. افزودن حلال‌ها در فرمولاسیون رنگ به بهینه‌سازی کل عملکرد سیستم کمک می‌کند.

حتی اگر تقریباً هیچ حلالی در پوشش خشک شده نهایی به دلیل تبخیر وجود نداشته باشد، نقش آنها در فرمولاسیون پوشش ضروری است.

حلال‌ها ویسکوزیته کاربرد را کنترل می‌کنند. آنها تأثیر مهمی بر کیفیت فیلم دارند که به شدت به میزان تبخیر حلال در طول خشک شدن بستگی دارد.

در نتیجه، می‌توانند بر خواصی مانند ظاهر فیلم، چسبندگی یا حتی خوردگی تأثیر بگذارند.

تخمین قدرت حل شوندگی حلال‌ها

قدرت حل شوندگی، توانایی یک حلال در برهمکنش با سایر مولکول‌ها را توصیف می‌کند. بنابراین منجر به انحلال رزین‌ها و ویسکوزیته فرمولاسیون می‌شود. پارامترهای حلالیت هانسن (HSP) روش خوبی برای تخمین قدرت حل شوندگی حلال‌ها ارائه می‌دهند.

اصول اساسی HSP

➤ HSP مجموعه‌ای از 3 عدد است که نحوه رفتار حلال‌ها (و همچنین پلیمرها) با سایر مولکول‌ها را توصیف می‌کند. این پارامتر توضیح می‌دهد که آیا آنها می‌خواهند نزدیک یکدیگر باشند یا خیر.

➤ هر یک از 3 پارامتر، δD، δP و δH، نشان‌دهنده یک نوع برهمکنش هستند. آنها به ترتیب نیروهای پراکندگی لندن، نیروهای قطبی و نیروهای پیوند هیدروژنی هستند.

➤ از آنجایی که نیروهای پراکندگی برای اکثر حلال‌ها/مولکول‌های آلی رایج مشابه هستند، δD تغییر زیادی نمی‌کند.

➤ δP و δH در اینجا اهمیت بیشتری دارند و می‌توانند از حلالی به حلال دیگر بسیار متفاوت باشند. این اعداد به ترتیب شاخص‌های خوبی برای خواص قطبی و توانایی یک حلال در تشکیل پیوندهای هیدروژنی هستند.

➤ هرچه δP کوچکتر باشد، توانایی حل کردن رزین غیرقطبی بهتر است. هرچه δH بالاتر باشد، توانایی تشکیل پیوندهای هیدروژنی بهتر است.

اگرچه هنگام فرموله کردن یک ترکیب حلال، در نظر گرفتن همه پارامترهای ترکیب همچنان مهم است، در اینجا فقط δP و δH را در نظر می‌گیریم. اطلاعات بیشتر در مورد پارامترهای حلالیت هانسن را بیابید. در اینجا فقط δP و δH را در نظر می‌گیریم.

 

قوانین نگهداری حلال‌ها

حلال باید در ظرفی محکم بسته و در اتاقی با تهویه مناسب نگهداری شود، همچنین ظروف باید از منابع آتش و گرما دور نگه داشته شوند و از تابش مستقیم نور خورشید به ظرف حاوی حلال جلوگیری شود.